Media en politiek

Interview met politicusDe verhouding tussen media en politiek is er eentje van liefde en haat. Wie het goed doet in de media kan dit gebruiken om succes te vergroten. Denk hierbij aan het succes van Pim Fortuyn en Obama. Wie niet het niet zo goed doet voor de camera heeft als politicus een groot probleem. Een duidelijk voorbeeld is Ella Vogelaar, haar ondergang lag in de lijn der verwachting na een zwijgzame confrontatie met een GeenStijl reporter. Dit werpt de vraag op, of er eigenlijk nog wel meer nodig is dan mediageniek zijn voor het zijn van een goede politicus.

Mogelijkheden

De media bieden de mogelijkheid voor politici om hun standpunten naar voren te brengen. De media zeker wel een vinger in de pap, omdat zij vaak bepalen waarover het gaat, ze bepalen wat er op de voorgrond komt en wat er op de achtergrond blijft. Als bijvoorbeeld Mauro het gesprek van de dag is, dan kan dit voor politici de mogelijkheid bieden om standpunten te maken over het asielbeleid. Zo sturen zowel de media als de politici zelf het beeld dat ontstaat bij de mensen thuis. De media maken een onderwerp belangrijk en de politici kunnen hierop inspelen.

Maken of kraken

In het geval van Ella Vogelaar lijkt het erop dat een reporter met listige technieken iemand behoorlijke schade kan aanrichten. Ella Vogelaar werd eigenlijk met haar neus op de feiten gedrukt: ze is geen mediagenieke verschijning. De media kunnen echter niet iemand kraken op het moment dat deze persoon mediageniek is, dus zover gaat het niet. Tegelijkertijd kunnen de media iemand wel maken, hoewel dit ook weer tot op zekere hoogte waar is, omdat mensen uiteindelijk ook behoefte hebben aan een goed verhaal en inhoud op de lange termijn. Iemand kan een goede indruk maken, maar moet dit uiteindelijk wel waarmaken.

Objectief beeld

Het is wenselijk dat de media een objectief beeld geven van wat er zich in de politieke arena afspeelt. Dit is echter zeer lastig en volgens sommige wetenschappers vrijwel onmogelijk. Rob Wijnberg bijvoorbeeld stelt dat de media geen objectief beeld kunnen weergeven, maar dat ieder persoonlijk wel een soort van objectief beeld kan vormen voor zichzelf als meerdere bronnen gebruikt worden. Hiervoor is diversiteit nodig. Tot het beste oordeel komt iemand dus als die zowel Telegraaf als de Volkskrant leest, en zowel Hart van Nederland als Nieuwsuur kijkt. Elke berichtgeving heeft inherent een bepaalde invalshoek, al is het alleen maar de woordkeuze of de keuze voor aandachtsverdeling en onderwerpkeuze. Dat de boodschapper niet zo objectief is als we misschien dachten is niet zo erg, als we maar door hebben van wie de boodschap komt.

Foto: IvicaNS – Fotolia

Gerelateerde artikelen:

, , , ,